کوچه دیوانه ها

 

شنیده‌ام به تو می‌گویند،

 

شاعر کوچۀ دیوانه‌ها. .  . چرا؟

 

بـ بـ ‌بـ‌ به دلایلی ،

 

می‌توانی یکی را بگویی . . .؟

 

بـ بـ بـ به خاطر ایـ ایـ اینکه ،

 

کتابی دارم با عـ عـ عـ عنوان،

 

صد غزل ا ا ا از کوچه‌ی دیـ دیـ دیوانه‌ها .

 

چرا صد غزل از کوچه دیوانه‌ها ؟

 

چو چو چون سالیان درازی‌ست

 

که د در در کوچه‌ای خانه  دارم ،

 

کـ کـ کـ که چند نفر دیوانه‌ی ز ز ز زنجیری ،

 

د د د در آنجا زندگی می‌کنند .

 

این کتاب اشعار کیست ؟

 

هـ هـ هـ هر دیوانه‌ای ،

 

‌یـ یـ یـ یک شعر گفت و من،

 

نِوِ نِوِشتم

 

و همه را به نام خودم . . .

 

چا چا چاپ کردم .

 

چرا این اشعار دست شماست ؟

 

بـ بـ بـ به خاطر اینکه مـ مـ مـ من ،

 

رو رو روشنفکر بی‌سوادم .

 

روشنفکر بی‌سواد ؟

 

بـ بـ بـ بله .

 

مسؤول آن کوچه کیست ؟

 

مـ مـ مـ من .

 

تو؟

 

بـ بـ بـ بله .

 

چرا تو؟

 

چون من ا ا ا امیر کـ کـ کـ کشور فـ فـ فـ فقرم .

 

خب، چرا تو رئیس دیوانه‌ها بودی ؟

 

چو چو چو چون...

 

چو چو چو چون... چون من از همه‌ی دیـ دیـ دیـ دیوانه‌ها

 

دیوانه ‌تر بودم.

 

 

باقر رمزی باصر